و پیشنهاد بدیم و ...
اسم آقاییو از زبون دوستم (سارینا جون)میشنیدمدوست آقایی (رضا) آقاییه سارینا بود من و سارینا

راه برگشت از مدرسه تا خونه رو پیاده میومدیم تو راه هر کدوم از ماجراهامون حرف میزدیم سارینا هم از

ماجراهای آقاییشو دوستش (آقاییه من) میگفت یه مدت بود که سارینا و آقاییش مشکل داشتن مث هر زوج

دیگه ای  یه شب آقاییه سارینا بهم زنگ زد و درباره خودشون حرف زد و در آخر هم گفت :"مواظب سارینا

 باش در حقم خواهری کن" از اون موقع ما آبجی و داداش شدیم یادم نمی آد اون شب چیا گفتم دقیق فقط

 میدونم که داداشی ناراحت شده بود

یه ساعت بعد سارینا زنگ زد :"خانومی چی گفتی؟دوست آقایی شماره تو می خواد باهات کار داره

_با من؟ چی کار داره؟ من نمیتونم حرف بزنم

چند دقیقه بعد یه شماره با کد اهواز زنگ میزد و من رد میدادم داشت رو اعصابم راه میرفت انگار نمی فهمید

نمیتونم حرف بزنم

_سلام آقای....مگه ساسا بهتون نگفت که نمیتونم حرف بزنم ؟ (رضا به سارینا میگفت ساسا) اگه کار دارین

اس ام اس بدین

_بی خیال دیگه مهم نیس,در ضمن فقط رضا به سارینا میگه ساسا,منم نمی گم شمام نباید بگی (اه اه چه

مغرور مث اینکه خیلی بهش برخورده بود)

_ساسا دوس داره به همون اسمی صداش کنیم که رضا روش گذاشته در ضمن یاد نگرفتین که جواب سلام

واجبه؟

بعد یه اس ام اس بلند بالا داد که نهایت عصبانیتشو نشون میداد و کلی باعث خنده ی من شد

_یه ببخشید بابت زنگ زدنم,یه ببخشید بابت مزاحم شدنم,یه ببخشید بابت سلام ندادنم,یه ببخشیدم بابت

هر چی که دلتون می خواد,خداحافظ

_منظورم توهین به شما نبود,ناراحت نشین از حرفم,حالا کارتونو بگین

خلاصه اون شب کلی sms بازی کردیم ولی آقایی نه اون شب نه شبای بعدش نگفت که چی کار داشت هر

بار میگفت حالا بعد میگم اینطور بود که سارینا جون و داداشم باعث اولین جرقه ی آشناییه ما بودن اما ما اون

موقع پیمان دوستی نبستیم بقیه شو دفعه ی بعد میگم

پ.ن 1:از آقایی خبر ندارم چند روزه,دیروز غروب میس انداخت منم در جوابش میس زدم بعد sms داد :

ببخشید اشتباه شد اگرم اشتباه نشده باشه یه کنجکاوی بود (منظورش این بود که می خواست ببینه off

کردم یا نه؟)

منم جواب دادم که :با احساسات مردم بازی میکنی اسمشو میزاری کنجکاوی؟ لطفا دیگه از این کنجکاویا

نکن آقاجواب داد:فک نکنم با یه تک احساس کسی برانگیخته شه به هر حال ببخشید

ولی برانگیخته شد احساس من حتی با یه تکم برانگیخته میشه و اون اینو میدونه , میدونم که داره تنبیهم

میکنه ولی من فک نمی کنم استحقاق این مجازاتو داشته باشم

پ.ن 2:احساس یه مزاحمو دارم واسه همینه که خودم زنگ نمی زنم وگرنه تا الان 100 بار میرفتم تو بغلش و

همه چیو حل میکردم نمیدونم اون اینارو میدونه یا ازم دلخوره که کاری نمی کنم

پ.ن 3:خدایااااااااااااااااااا چی کار کنم؟

یکی از دوستام . دوستم تنها بود و بهم زنگ زد و گفت که برم پیشش قرار بود ساعت 8 برم ولی 8:20

رفتم آژانس ها هم سرویس نداشتند آقایی ناراحت شد که دیروقته و چرا 20 دقیقه دیرتر دارم میرم و بعدشم

دلخوریهای دیگه پیش اومد همون شب و شبای بعد آقایی کارایی کرد که من نالاحت شدم حرف زدنمونم

فایده ای نداشت چون یه شب نبود شبای بعدم تکرار شد هر وقتم که زنگ زدم رفتارش سرد بود خوب طبیعتا

وقتی این رفتارو میدیدم منم سرد برخورد میکردم یه بارم به خاطر درسم دعوام کرد روزای عید نخوندم روزای

بعدشم 6 ساعت میخوندم آقایی هم دعوام کرد که این وضع درس خوندن یه کنکوری نیس بعد کلی sms

داد که تاثیر مثبتی روم داشت یعنی تصمیم گرفتم که واقعا زیاد بخونم تا ازم راضی باشه ولی بازم اوضامون فرقی نکرد

یه موضوعی خیلی وقت پیشا بین ما دوتا بود که من یه طور خاصی باورش کرده بودم ولی دیشب آقایی گفت

حقیقت چیز دیگه ایه و من از شنیدن حقیقت شوکه شدم میگن حقیقت تلخه راس می گنااااااا

پ.ن 1:میدونم حق با آقایی یه و من اشتباه کردم ولی واقعا کارم با منظور نبود و اصن فکرشم نمی کردم که

کارم درست نیس اگه میدونستم آقایی ناراحت میشه هرگز حتی در موردش فک نمیکردم

پ.ن 2:چند تا پست آخرو حذف میکنم چون دوسشون ندارم

پ.ن 3:خسته,بی حوصله,غمگین,دل شکسته,نالاحت و عصبی ام دیگه حال و حوصله ی وب و خاطره نوشتن

رو هم ندارم حسابی خورده تو ذوقم شاید دوباره برم تو کار وب قبلیم که فقط شعر بود

پ.ن 4:من آقاییو خیلی دوس دارم ولی حس میکنم که اون دیگه .....

یهو آقای پدر گفتن بعد عید بریم بهتره اینطوری دهن روزه سخته منم که دپرس شدم خیلی آخه آخرین

فرصت بود که میتونستم از شهر خارج شم بعد دیگه درسم شروع میشه و آقایی نمیزاره برم مسافرت

تازه شم اگه آقایی هم بزاره خودم نمیرم دلم گرفته خیلی حوصله م سر میره این روزا.کاش پیش آقایی

بودم چقد سخته دورییییییییییییی همین الان صدا ملوسمو شنیدم خیلی آروم شدم خدا جون مارو زودتر

به هم برسون 

داشتم فک میکردم اون وقتا که بچه بودم و دوس داشتم زودی بزرگ شم تا کفشای تق تقی بپوشم اگه

میدونستم اینقد بزرگ شدن دردسر داره هیچ وقت عجله نمی کردم . الان دلم لک زده واسه مدرسه,

دبیرستان غر زدنای اول صبحییی که "اه باز باید برم مدرسه خدا جون کی میشه تموم شه راحت بخوابم

"تازه یه ساله که مدرسه نمیرم ولی انقد دلم تنگ شده براش که حد نداره برا زنگای تفریح,شیطنتای

توی کلاس , حتی واسه امتحاناش . امسالم مجبورم بخونم واسه یه رشته ی بهتر راستی یادم رفت

بگم چی قبول شدم ؟ سراسری:مهندسی آب و خاک همین شهر خودمون گرگان , آزادم : گیاهپزشکی

بازم همینجا

ولی هدفم این نبود اصنم هیچ کدومو دوس ندارم آقایی گفت یه سال تلاش کن تا هم به هدفت برسی

هم بیای پیشم . منم با هزار بدبختی خونواده مو راضی کردم که به نفعمه که بخونم.نمیدونم کار درستیه

یا نه؟

واسم دعا کنین به آرزوم برسم خیلی دوس دارم پزشکی قبول شم امشب قراره داداشیم واسم برنامه درسی بریزه و به امید خدا از فردا شروع می کنم . خدا جون کمکم کنننننننننننننن

پ.ن ۱ :اگه وقت کنم میام خاطرات دبیرستانو مینویسم

 التماس دعا