یشب فیلم هندی داشتیم من و آقاییوقت افطار به آقایی sms دادم : قبول باشه عزیزم موافقی

قالب وبلاگمونو عوض کنیم ؟       _نه خیر موافق نیستم , نت هم نمی تونم برم که شعرتو بخونم

منم که نالاحت شدم شدید : اصن میرم پاکش میکنم اصن نمیخوام که بخونیش,اصنم دومست ندالم

بعدش دوباره قهر و ناز و منت کشی

آقایی از خط مامان خانومش زنگ زد : یعنی چی این کارا ؟ واسه چی اینطوری شدی؟از چی نالاحتی؟چند

روزه با کارات گیجم کردی همه کارات واسم تازگی داشت , اصلا انگار خودت نبودی

_نه آقایی خود جدیدم بودم(متحول میشویم) از این به بعد همینم میخوای بخواه نمیخوایم باید بخوای

بحث بالا کشید و دیدم آقایی داره از اون شکلیایی میشه که نباید بهش نزدیک بشم (از همونا که کارد بزنی خونش در نمی آدااااااااااا)

خدافسی کردیم و داشتم گله (گریه)می کردم که یهو دوباره آقایی زنگید . میدونم دل کوچیک و شیشه ایش

طاقت نیاورد آروم باهام حرف زد :عزیز من تو اگه به حرفام خوب گوش بدی و کامل به سوالام جواب بدی که من عصبی نمیشم از کارات اااااااااااا نگاه باز گفت تقصیر منه !!!!!!!!!!

_نه خیرشم اگه تو باهام اونطوری حرف نزنی منم دخمل خوفی میشم دیده , بغلتم می آمااا اصن واسه

چی همش سوال پیچم می کنی ؟

_بده که همه وقته به تو فکر می کنم ؟ هرر لحظه به کارا و حرفات فکر می کنم بعضی کارات برام نامفهوم

میشه و درباره شون ازت می پرسم 

حالا منو می گین کلی ذوق کردم قند تو دلم آب می کردن ولی به رو خودم نیاوردم که , تو دعوا که حلوا پخش

نمی کنن

آقایی حرف میزد من گله می کلدم همشم در تلاش بودم که لرزش تارهای صوتیمو وقت حرف زدن نفهمه

ولی فک کنم فهمید آخه صدا آقایی ام می لرزید و قلبمو تکون داد

احساس کردم ضعیفم که دارم گریه می کنم خیلی احساس بدی پیدا کردم ولی شما آقایون نخندین تنها

سلاح خانوما حراج مرواریدای چشای خوشگلشون نیس (تحویل می گیرویم خود را) راههای تاثیر گذارتر هم

بلدیم 

خلاصه آقایی به شیوه ی خاص خودش نازمو خرید به سلامتی

_خانوم صبور من کو ؟ تو به من یاد دادی که صبور باشم خانومی پس صبرت کو ؟ چرا کم آوردی؟من دومست

دالم , عاشقتم , ندونسته اذیتت می کنم , دوسم داری؟

مگه میشه من در مقابل این سوال خلع سلاح نشم

_آره دومست دالمممممممم بیشتر از جونم پیشیه ی ملوس من

شب که آقایی خواست کنارم بخوابه باز لوس شدم: لطفا بغلم نتون راحت ترم ولی آقایی نصف شب یواشکی بغلم کرد و یه ماچ خوشل از لپام کرد  منم تو بغل آقایی آروم و قرار گرفتم چشام رو هم افتاد و خواب مرا ربود

امروز حالم خیلی بده سردرد شدید دارم و تنم کوفته ست دارم جوجه خروسم می شم(صدامو می گم) جاتون خالی این روزا کلی بد و بیراه و داد و بیداد از مامان خانومیم می شنومبابت آب سرد

خوردنو و با معده خالی قرص خورن و هیچی نوخوردنو و ....

قربون مامان جونم برم خودش مریض شد سرما خورد به منم از این سرماهه داد بخولمحالا با این

سینوزیت لعنتی تا مدت ها تو تنم می مونه یادش بخیر زمستون پارسال فک کنم کلا مریض بودم آقایی ام همش دعوام می کرد بابت شیطونیامکه زیر بارون نرو خانوم پروانه ایه من بزار وقتی من اومدم با هم بریم

چقد از این شاخه به اون شاخه پریدم . ببین چی داشتم می گفتم ؟ ها یادم اومد

قدر مامانای خوبتونو بدونین مخصوصا تو این ماه عزیز (خدا اگه ماه رمضونو 12 ماه میکرد همه مومن میشدیم

خفن) اون چشای خوشگلتونو بیشتر وا کنین زحمتاشونو ببینین نصف شب پا می شن واسه سحری

افطارم که دیگه سنگ تمومه با یه لبخند گرم , یه روی باز , یه شاخه گل , یه تشکر , یه بوس خستگیو از تنش در کنید

مامان جون خودم و مامان جون آقایی و همه ی مامان جونیا دمتون گرم

پ.ن 1 : آقاییه من اونقد مهربونه که هیچ وقت شبیه لولو نمیشه من روغن داغشو زیاد می کنم

پ.ن 2 : من کلا از سوال پیچ شدن بدم میاد اون قدیمام وقتی درباره درس یا کارام میپرسیدن نالاحت میشدم

می گفتم مگه من نمی دونم دارم چی کار می کنم؟

پ.ن 3 : من و آقایی خیلی از هم دوریم من شمالم (گرگان) و آقایی جنوبه (اهواز) ولی وقتی می خوابم

واقعا حس میکنم که آقایی کنارمه , نفساشو حس می کنم  آقایی هم همینطوره بعضی وقتام از لطف

زیادی بالشتو جا من می بوسه اصن من به این بالشته حسودیم میشه چرا آقایی باید اونو ببوسه؟ 

نماز و روزه هاتون قبول باشه التماس دعا 

اینقد لوزه گلفتم هیچی نبود بخولما منم گشنه م شد و سرماهه رو خولدم اسیدییییییییی

آقایی جونمم نیس پیشم که بغلش تونم و خوب شم

یه مدتیه حس شعر سرودنم اومده عجیبه  آخه من از این کارا بلد نبودم همیشه متنای قشنگ متونستم

بنویسم ولی هر کار میکردم نمیتونستم شعر بگم بسوزه پدر عاشقی که همه رو شاعر میکنه  

دفترمو برداشتم که برنامه ی درسیمو بنویسم که جا برنامه جمله های عجیب رو کاغذ نوشته میشدن

 یکی از دلنوشته هامو میزارم اینجا و تقدیمش می کنم به عزیزترینم

   تو را فرا می خوانم از فراسوی ابرها

   به دیدارم بیا در شبی سرد 

                      روشنی ده این دل پردرد

   بی تو چون درختی تکیده ام

                       که از جور زمان می لرزه پشتم

   بی تو چون گلی پژمرده م

                       که از دوری یار افسردم

   بی تو چون دختری گریانم

                       که در پی سرابی می نالم

   مهربانم گوش کن فریاد دلم :

                       من بی تو عمریه مردم

 تقدیم به پیشیه نازم با یه دنیا عشق

اینم یه خاطره ی به یاد موندنی :

یه شب با دوستام رفتیم بیرون می خواستیم فقط بریم مغازه ی سر خیابونو بر گردیم این شهرک ما یه

جای پر از درخته تاریکم هست یه زمین نزدیکای خونمونه که دارن اونجا باشگاه می زنن .

 یهو با صدای بلند گفتم : وایییییی بچه ها اینجا چقد شبیه قبرستونه که دوستم شترق افتاد  زمین و کفشش

 پاره شد  تو این وضعیت من که اصلا یادم رفت دست دوستمو بگیرم و داشتم غش می کردم از خنده

بعد که به خودم اومدم گفتم : پاشو پاتو بکش رو زمین و آروم آروم بیا

 ــ کجا بیام دیوونه ها , پامو بکشم کفشم جا می مونه

حالا من دوباره این شکلی شده بودمخواستم بهش روحیه بدم رفتم طرفش گفتم : ببین عزیز من

واسه هر کسی ممکنه از این اتفاقا بیافته خجالت نکش , یه لنگه کفشتو در بیار پا برهنه بیا

دوست منم یهو جو گرفتش خم شد هر دو تا لنگه رو در آورد گفت بریم

خلاصه با هر جان کندنی بود برگشتیم خونه ولی کلی دور هم خندیدیم

آقایی جونم دومست دالم دلم واست یه ذله شده هر لحظه به یادتما

اصلا حواسم به ساعت نبود پاشم دیده بلم الان اذون میگن ۲ ساعت دیده

لبتون خندون دلتون شاد

چند روزه که قهريم حرف مي زنيما ولي مثلا سرسنگينيم با همخيلي چيزا تو دلامون قلمبه شده

شديدا افتادم رو دنده ي لج و مخالفت  اينقدر لج کردم که حالا نمي دونم چطوري دوباره برم بغل آقايي

اصلا روم نمي شهولي خوب چي کار کنم ؟ نمي تونم کوتاه بيام اگه بيام باز مثه هميشه ميشه و

فايده اي ندارهاين بار آقايي بايد بفهمه که هر بار نمي تونه به نفع خودش همه چيو تموم کنه

تو يه رابطه ي دو نفره وقتي مشکلي پيش مياد هر دو مقصرن ولي آقايي همش ميگه تقصير کاراي منه

وقتي اون اينطور ميگه منم دوس دارم بگم نه خير تقصير توست اونوقت همه چي خراب ميشه و باز

ميريم تو فاز قهراصلا وقتي عصبيه به هيچ طريقي نميشه رفت طرفش منم که وقتي ناز کردنم گل

 کنه با يک من عسلم نميشه خوردممن يه عادت بدي دارم اونم اينه که همه چيو بي خيالي طي ميکنم

و لحظه اي تصميم مي گيرمآقايي هم هميشه همه ي کاراي منو با ذره بين نگاه مي کنه و ازم 

دلیل مي خوادحالا واي به روزگارم اگه دليلام قانعش نکنه
 
من نمي دونم هر رابطه ي دو نفره بعد يه مدت دچار اين بحرانا ميشه ؟ ما که اين همه همديگرو دوس 

داشتیم حتي ذره اي از عشقم کم نشده ولي چرا اينقدر از هم دوريم ؟

واسمون دعا کنين

دلم واسه آقا کوچولوم تنگ شده 

چند شب پیشا با آقایی سر یه موضوع بی اهمیت بحثم شد هم من ناراحتش مردم هم اون ناراحتم

کرد کل بحث هم این بود که منظور همو نمی فهمیدیم آقایی عصبی میشد از اینکه من نمی فهمیدم

منم عصبی می شدم از اینکه هی بهم می گه نفهمیدممنم به جااینکه سعی کنم حرف آقاییو با تمام

ابعادش درک کنم همش تلاش می کردم بفهمونم که می فهمم

الهی فدای آقاییم بشم که چی می کشه از دست خانوم لجبازش

جدیدنا چقد عجیب شدم مننمیدونم چه مرگمه ؟ وقتی با هم بحثمون میشه مثل مرغ سر کنده

میشم هی از این ور اتاق به اون ور اتاق راه میرماین اشکامم که دست خودم نیست دونه

دونه میریزه تمومیم نداره  کمد دیواریه اتاقمم که شده پناهگاه من میرم توش زانوی غم بغل می گیرمو

می رم  تو رویااااااااا دختر این اداها چیه ؟ زشته بزرگ شدی

آلزایمرم گرفتم قبل اینکه بیام نت جمله ها تو سرم رژه می رن اما همین که می آم بنویسم می پره اصلا به

کومپلت همه چی del میشه از حافظه م  

من و آقایی چند وقت پیشا ۱۹ سالمون شد اون موقع نتونستیم بیایم اینجا و بنویسیم ولی الان می گم :

 تولدمون مبارک